Nei, og tað hevur tú ikki brúk fyri. Ein skýtænasta má goyma loyniorðið og brúka tað, meðan tú ikki ert har; ritbúnaður á tínari egnu teldu kann stýra einum kaga, sum tú longu hevur ritað inn í.
Mind My Money er av seinna slagnum. Tað koyrir á tínari teldu og fær ongantíð eitt loyniorð at vita.
Alt, sum vísir tær, hvar peningurin fer, má røkka postunum hjá tær, og teir liggja í bankanum. At handa innritanina ella eitt varandi bankasamband er ein háttur at skipa tað, og tað er soleiðis, flest peningaapp virka, tí tey koyra á servarum hjá øðrum, og atgongdin má vera har eisini.
Flest peningaapp koyra sum ein vevtænasta. Fyri at ein slík skal kunna lesa postarnar hjá tær, má hon hava varandi atgongd til bankan: eitt bankasamband gjøgnum ein savnara ella innritanina hjá tær, goymd hjá teimum, so servarar teirra kunnu brúka hana, meðan tú svevur.
Tað er ikki ein átala á, hvussu nøkur teirra er bygd, tí tað er tað, sum skapið krevur. Fer arbeiðið fram á teirra teldum, má atgongdin eisini vera á teirra teldum. Tað merkir tó, at svarið upp á „hvør kann røkka kontunum hjá mær“ fevnir um eitt fyritøki, starvsfólk tess, undirviðgerarar tess og hvat sum helst, ið hendir tí seinni.
Tað koyrir á tínari teldu og stýrir einum veruligum kaga har — sínum egna Chrome-vindeyga á einum serstøkum profili, sum er hildið bara til hetta, ikki til tína dagligu kaganing. Tú ritar inn á bankan í tí vindeyganum, og tann innritanin verður verandi á tínari teldu. Tilsagnirnar, við teimum orðum, tær eru givnar við á soleiðis virkar tað:
Har er eingin konta hjá tær á einum servara hjá okkum, sum goymir nakað av tí, tí har er eingin servari. Tað er tann bygnaðarligi parturin: vit kundu ikki lisið bankainnritanina hjá tær, um vit so vildu, tí hon fer ongantíð av telduni, hon varð stovnað á.
Okkurt má hugsa um postarnar, og tað stigið fer til eitt modell. Aftur við teimum orðum, sum eru brúkt á soleiðis virkar tað: „Agent-stigið, sum hugsar um útreiðslurnar hjá tær, fer til eitt modell. Hvat modell, og undir hvørjari avtalu, velur tú.“ Í dag er tað títt egna hald, undir tínum egna sáttmála við veitaran, og tað er tann skipanin, tú longu hevur, um tú brúkar eitt.
So „alt verður verandi á tínari teldu“ hevði verið skeivt hjá okkum at sagt, og vit siga tað ikki. Postarnir hjá tær verða goymdir á tínari teldu, og innritanirnar fara ongantíð av henni; hugsanarstigið er eitt netkall, júst sum øll onnur nýtsla av einum hjálpara.
Vert at siga beint út, tí vinnan hevur verið her fyrr. Xero plagdi at rita inn á veitaraportalar og taka skjøl niður vegna kundar sínar, og tað gavst við tí í 2022 og segði, at samböndini vóru vorðin gamaldags og vóru „ofta forðað av bankum og netveitarum“. Bankar forða automatisering við vilja, og teir fara ikki at gevast við tí.
At stýra einum veruligum kaga, sum lesur síðuna, heldur enn einum skripti, sum væntar eina fasta síðu, klárar nógv meira av tí. Tað fær ikki trupulleikan at hvørva. Tað, sum tað ger, er at miseydnast opinlýst: tá ið ein innritan hevur brúk fyri tær, letur tað fanan standa og spyr, heldur enn at skráseta eitt kvirt tómrúm, sum tú fyrst fært at vita um fleiri mánaðir seinni.
Longri útgávan av hesum spurninginum, eisini har tað veruliga er upp til tín, er á soleiðis virkar tað undir „er tað trygt at sleppa hesum nær bankanum?“.
Koyrir á tínari egnu teldu. Gjalt tað, tú avgert, eisini einki.